Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας Γερμανίας – Ελλάδας

Το φυσικό πρόσωπο θεωρείται κατά κανόνα κάτοικος του κράτους στο οποίο διαθέτει μόνιμη κατοικία στη διάθεσή του. Όπου διαθέτει μόνιμη κατοικία και στα δύο κράτη, καθοριστικό είναι το κέντρο των ζωτικών του συμφερόντων. Ελλείψει αυτού, εφαρμόζεται η συνήθης διαμονή και, τελικά, η ιθαγένεια.

Η εταιρεία θεωρείται κάτοικος του συμβαλλόμενου κράτους στο οποίο βρίσκεται ο τόπος της πραγματικής της διοίκησης. Το ίδιο ισχύει για προσωπικές εταιρείες και λοιπές ενώσεις προσώπων που δεν αποτελούν νομικά πρόσωπα βάσει του εφαρμοστέου σε αυτές εσωτερικού δικαίου.

Μόνιμη εγκατάσταση είναι σταθερή επιχειρηματική εγκατάσταση μέσω της οποίας ασκείται, εν όλω ή εν μέρει, η δραστηριότητα της επιχείρησης (π.χ. τόπος διοίκησης, υποκατάστημα, γραφείο, εργοστάσιο, εργαστήριο, ορυχείο, ή εργοτάξιο κατασκευής ή εγκατάστασης διάρκειας άνω των 12 μηνών).

Δεν θεωρούνται μόνιμη εγκατάσταση, μεταξύ άλλων, οι εγκαταστάσεις αποθήκευσης, έκθεσης ή παράδοσης, και οι σταθερές επιχειρηματικές εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για αγορές, συλλογή πληροφοριών, διαφήμιση, επιστημονική έρευνα, ή παρόμοιες προπαρασκευαστικές ή βοηθητικές δραστηριότητες.

Τα επιχειρηματικά κέρδη επιχείρησης ενός συμβαλλόμενου κράτους φορολογούνται μόνο στο κράτος αυτό. Εάν, ωστόσο, η επιχείρηση ασκεί δραστηριότητα στο άλλο κράτος μέσω μόνιμης εγκατάστασης ευρισκόμενης εκεί, τα κέρδη που αναλογούν στη μόνιμη αυτή εγκατάσταση μπορούν να φορολογηθούν στο άλλο κράτος.

Τα μερίσματα, οι τόκοι και τα δικαιώματα μπορούν κατ' αρχήν να φορολογούνται στο κράτος κατοικίας του δικαιούχου, με το κράτος πηγής να διατηρεί περιορισμένο δικαίωμα φορολόγησης. Ο φόρος που παρακρατείται στο κράτος πηγής πιστώνεται κατά κανόνα στο κράτος κατοικίας.

Η ΣΑΔΦ Γερμανίας – Ελλάδας συνδυάζει τη μέθοδο απαλλαγής και τη μέθοδο πίστωσης φόρου: ορισμένα εισοδήματα απαλλάσσονται στο κράτος κατοικίας (όπου εφαρμόζεται, με επιφύλαξη προοδευτικότητας), ενώ άλλα εισοδήματα φορολογούνται με πίστωση του φόρου που καταβλήθηκε στο κράτος πηγής.

Από ελληνικής πλευράς, αρμόδιο είναι το Υπουργείο Οικονομικών• από γερμανικής πλευράς, το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Οικονομικών.

Ο όρος «παροχή συνταξιοδότησης» αναφέρεται σε περιοδικά επαναλαμβανόμενες καταβολές που πραγματοποιούνται για παρελθούσες υπηρεσίες ή ως αποζημίωση για ζημία. Ο όρος «σύνταξη» αναφέρεται σε ποσό καταβλητέο σε τακτά χρονικά διαστήματα, είτε ισοβίως είτε για καθορισμένο χρονικό διάστημα. Η φορολόγηση διέπεται από τις αντίστοιχες διατάξεις της ΣΑΔΦ.