Σύμβαση μεταξύ της Δημοκρατίας της Αυστρίας και του (πρώην) Βασιλείου της Ελλάδας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας αναφορικά με τους φόρους εισοδήματος και κεφαλαίου (όπως έχει τροποποιηθεί από την Πολυμερή Σύμβαση – MLI του ΟΟΣΑ)
Προοίμιο
Η Δημοκρατία της Αυστρίας και η Ελληνική Δημοκρατία (πρώην Βασίλειο της Ελλάδας), επιθυμώντας να αναπτύξουν περαιτέρω την οικονομική τους σχέση και να ενισχύσουν τη συνεργασία τους σε φορολογικά θέματα, προτίθενται να εξαλείψουν τη διπλή φορολογία αναφορικά με τους φόρους εισοδήματος και κεφαλαίου, χωρίς να δημιουργούν ευκαιρίες για μη φορολόγηση ή μειωμένη φορολόγηση μέσω φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής (συμπεριλαμβανομένων σχημάτων άγρας συμβάσεων – treaty–shopping) [Επικαιροποίηση MLI].
Άρθρο 1 – Καλυπτόμενα πρόσωπα
Η παρούσα Σύμβαση εφαρμόζεται σε πρόσωπα που είναι κάτοικοι του ενός ή και των δύο Συμβαλλόμενων Κρατών.
Άρθρο 2 – Καλυπτόμενοι φόροι
Εφαρμόζεται στους φόρους εισοδήματος και κεφαλαίου που επιβάλλονται για λογαριασμό ενός Συμβαλλόμενου Κράτους ή των πολιτικών υποδιαιρέσεων ή των τοπικών αρχών του. Σημείωση επικαιροποίησης: Αν και η αρχική σύμβαση απαριθμεί παλαιότερους φόρους (όπως ο αυστριακός φόρος επιτηδεύματος και ο φόρος κεφαλαίου, οι οποίοι έχουν καταργηθεί), η σύμβαση εφαρμόζεται σήμερα στους υφιστάμενους ταυτόσημους ή ουσιωδώς παρόμοιους φόρους:
· Αυστρία: Φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων (Einkommensteuer), Φόρος εισοδήματος νομικών προσώπων (Körperschaftsteuer), Φόρος ακίνητης περιουσίας.
· Ελλάδα: Φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων, Φόρος εισοδήματος νομικών προσώπων.
Άρθρο 3 – Γενικοί ορισμοί
Ορίζει τους όρους «Συμβαλλόμενο Κράτος», «πρόσωπο», «εταιρεία», «επιχείρηση ενός Συμβαλλόμενου Κράτους» και «αρμόδια αρχή» (Αυστρία: Ομοσπονδιακό Υπουργείο Οικονομικών, Ελλάδα: Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών ή ο εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπός του). Όροι που δεν ορίζονται ρητά, έχουν την έννοια που τους αποδίδεται από την εσωτερική νομοθεσία του Κράτους που εφαρμόζει τη Σύμβαση.
Άρθρο 4 – Κάτοικος
Ορίζει τον όρο «κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους» και θεσπίζει κανόνες επίλυσης συγκρούσεων (tie–breaker rules) για περιπτώσεις διπλής κατοικίας φυσικών προσώπων (μόνιμη κατοικία, κέντρο ζωτικών συμφερόντων, συνήθης διαμονή, υπηκοότητα, αμοιβαία συμφωνία). Αντιμετωπίζει επίσης τη διπλή κατοικία νομικών προσώπων (συνήθως βάσει του τόπου πραγματικής διοίκησης).
Άρθρο 5 – Μόνιμη εγκατάσταση
Ορίζει τη «μόνιμη εγκατάσταση» (ΜΕ) δίνοντας παραδείγματα (τόπος διοίκησης, υποκατάστημα, γραφείο, εργοστάσιο, ορυχείο) και εξαιρέσεις (εγκαταστάσεις αποθήκευσης, έκθεσης, παράδοσης, βοηθητικές δραστηριότητες). Επίσης, ρυθμίζει περιπτώσεις εξαρτημένων και ανεξάρτητων πρακτόρων.
Άρθρο 6 – Εισόδημα από ακίνητη περιουσία
Εισόδημα που αποκτά κάτοικος του ενός Κράτους από ακίνητη περιουσία (συμπεριλαμβανομένης της γεωργίας/δασοκομίας) που βρίσκεται στο άλλο Κράτος, μπορεί να φορολογηθεί σε αυτό το άλλο Κράτος.
Άρθρο 7 – Κέρδη επιχειρήσεων
Τα κέρδη μιας επιχείρησης φορολογούνται μόνο στο Κράτος κατοικίας της, εκτός εάν η επιχείρηση διεξάγει εργασίες στο άλλο Κράτος μέσω μιας μόνιμης εγκατάστασης. Μόνο το μέρος των κερδών που αποδίδεται στη ΜΕ φορολογείται στο άλλο Κράτος (βάσει της αρχής των ίσων αποστάσεων – arm‘s length principle).
Άρθρο 8 – Ναυτιλία και αερομεταφορές
Κέρδη από την εκμετάλλευση πλοίων ή αεροσκαφών σε διεθνείς μεταφορές φορολογούνται μόνο στο Κράτος όπου βρίσκεται ο τόπος της πραγματικής διοίκησης της επιχείρησης.
Άρθρο 9 – Συνδεδεμένες επιχειρήσεις
Εφαρμόζεται η αρχή των ίσων αποστάσεων (arm‘s length principle) στις εμπορικές και οικονομικές σχέσεις μεταξύ συνδεδεμένων επιχειρήσεων, επιτρέποντας αντίστοιχες αναπροσαρμογές κερδών.
Άρθρα 10, 11, 12 – Μερίσματα, Τόκοι, Δικαιώματα (Royalties)
Αυτές οι κατηγορίες εισοδήματος που προκύπτουν στο ένα Κράτος και καταβάλλονται σε κάτοικο του άλλου Κράτους μπορεί να φορολογηθούν στο Κράτος κατοικίας. Μπορούν επίσης να φορολογηθούν στο Κράτος πηγής, αλλά με καθορισμένα ανώτατα όρια παρακράτησης φόρου, εφόσον ο λήπτης είναι ο πραγματικός δικαιούχος (beneficial owner). [Επικαιροποίηση MLI]: Η παροχή αυτών των μειωμένων συντελεστών υπόκειται στον Έλεγχο Κύριου Σκοπού (PPT). Τα πλεονεκτήματα δεν χορηγούνται εάν η απόκτησή τους ήταν ένας από τους κύριους σκοπούς της εκάστοτε συναλλαγής ή διευθέτησης.
Άρθρο 13 – Κέρδη από κεφάλαιο (Υπεραξία)
- Κέρδη από την εκποίηση ακίνητης περιουσίας φορολογούνται στο Κράτος όπου βρίσκεται το ακίνητο.
- Κέρδη από κινητή περιουσία που ανήκει σε μόνιμη εγκατάσταση φορολογούνται στο Κράτος της ΜΕ.
- Κέρδη από πλοία/αεροσκάφη διεθνών μεταφορών φορολογούνται στο Κράτος πραγματικής διοίκησης.
- Όλα τα υπόλοιπα κέρδη (π.χ. μετοχές, ομόλογα) φορολογούνται μόνο στο Κράτος κατοικίας του πωλητή.
Άρθρα 14 & 15 – Μη εξαρτημένες και Εξαρτημένες προσωπικές υπηρεσίες
- Μη εξαρτημένες: Εισόδημα από ελεύθερα επαγγέλματα φορολογείται στο Κράτος κατοικίας, εκτός εάν υπάρχει σταθερή βάση στο άλλο Κράτος.
- Εξαρτημένες (Μισθωτή εργασία): Φορολογείται στο Κράτος κατοικίας, εκτός εάν η εργασία παρέχεται στο άλλο Κράτος. Ισχύει ο κανόνας των 183 ημερών για την αποφυγή φορολόγησης στο Κράτος εργασίας υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Άρθρα 16–21 – Αμοιβές διευθυντών, Καλλιτέχνες/Αθλητές, Συντάξεις, Κυβερνητικές υπηρεσίες, Σπουδαστές, Λοιπά εισοδήματα
Κατανέμουν τα δικαιώματα φορολόγησης σύμφωνα με τα πρότυπα του ΟΟΣΑ (π.χ. καλλιτέχνες/αθλητές φορολογούνται στο Κράτος της δραστηριότητας, ιδιωτικές συντάξεις στο Κράτος κατοικίας, δημόσιες αμοιβές στο Κράτος πληρωμής).
Άρθρο 22 – Κεφάλαιο
Η φορολόγηση του κεφαλαίου ακολουθεί κανόνες αντίστοιχους με αυτούς του Άρθρου 13 (π.χ. ακίνητη περιουσία φορολογείται στο Κράτος που βρίσκεται).
Άρθρο 23 – Μέθοδοι εξάλειψης της διπλής φορολογίας
Προβλέπονται μέθοδοι (μέθοδος απαλλαγής ή μέθοδος πίστωσης φόρου) όπως εξειδικεύονται από την εθνική νομοθεσία κάθε Κράτους και τη Σύμβαση.
Άρθρο 24 – Μη διακριτική μεταχείριση
Οι υπήκοοι και οι επιχειρήσεις ενός Συμβαλλόμενου Κράτους δεν υπόκεινται στο άλλο Κράτος σε δυσμενέστερη φορολογική μεταχείριση από αυτή που επιβάλλεται στους υπηκόους του άλλου Κράτους υπό τις ίδιες συνθήκες.
Άρθρο 25 – Διαδικασία Αμοιβαίου Διακανονισμού (MAP)
Παρέχει μηχανισμό επίλυσης διαφορών όταν η φορολόγηση δεν είναι σύμφωνη με τη Σύμβαση (ενισχυμένη πλέον μέσω του MLI για ταχύτερη και αποτελεσματικότερη επίλυση).
Άρθρο 26 – Ανταλλαγή πληροφοριών
Οι αρμόδιες αρχές ανταλλάσσουν πληροφορίες απαραίτητες για την εφαρμογή της Σύμβασης. [Επικαιροποίηση]: Βάσει των σύγχρονων προτύπων του ΟΟΣΑ (CRS) και του ενωσιακού δικαίου (Οδηγίες DAC), η ανταλλαγή πληροφοριών είναι πλέον ευρύτατη και αυτοματοποιημένη, ενώ το τραπεζικό απόρρητο δεν μπορεί να προβληθεί ως εμπόδιο για την παροχή φορολογικών πληροφοριών.
Άρθρο 27 – Διπλωματικοί και προξενικοί υπάλληλοι
Διατηρούνται τα φορολογικά προνόμια βάσει του γενικού διεθνούς δικαίου.
Άρθρο 28 – Έναρξη ισχύος
Η Σύμβαση τέθηκε σε ισχύ μετά την ανταλλαγή των οργάνων επικύρωσης στην Αθήνα, με ιστορική εφαρμογή από το 1960/1970 και συνεχίζει να ισχύει με τις σύγχρονες τροποποιήσεις
του διεθνούς δικαίου.**
Άρθρο 29 – Καταγγελία (Λήξη ισχύος)
Η Σύμβαση παραμένει σε ισχύ επ’ αόριστον. Κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος μπορεί να καταγγείλει τη Σύμβαση επιδίδοντας διπλωματική διακοίνωση καταγγελίας τουλάχιστον έξι μήνες πριν από τη λήξη οποιουδήποτε ημερολογιακού έτους. Σε περίπτωση καταγγελίας, η Σύμβαση θα παύσει να εφαρμόζεται σύμφωνα με τα ειδικότερα οριζόμενα για κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος. (Σημείωση επικαιρότητας: Μέχρι και σήμερα η Σύμβαση δεν έχει καταγγελθεί και παραμένει σε πλήρη ισχύ, τροποποιημένη ως προς την εφαρμογή της από την Πολυμερή Σύμβαση του ΟΟΣΑ – MLI).
Υπογραφές και Επικύρωση
Συνήφθη στη Βιέννη στις 22 Σεπτεμβρίου 1970 στην ελληνική, γερμανική και αγγλική γλώσσα, με όλα τα κείμενα να είναι εξίσου αυθεντικά. Σε περίπτωση αμφιβολίας ή διάστασης απόψεων ως προς την ερμηνεία, υπερισχύει το αγγλικό κείμενο. Επικυρώθηκε στη Βιέννη την 1η Απριλίου 1971. Η ανταλλαγή των οργάνων επικύρωσης έλαβε χώρα στις 5 Ιανουαρίου 1972, ημερομηνία κατά την οποία η Σύμβαση τέθηκε επισήμως σε ισχύ. Οι υπογράφοντες περιλαμβάνουν: τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Franz Jonas, τον Καγκελάριο Bruno Kreisky, και τους Υπουργούς Hannes Androsch και Rudolf Kirchschläger (για την Αυστρία)· και τον Πρέσβη Κ. Α. Τριανταφυλλάκο (για την Ελλάδα).