Επισκόπηση του ελληνικού εταιρικού δικαίου
Το ελληνικό εταιρικό δίκαιο, όπως και πολλά άλλα νομικά συστήματα της ηπειρωτικής Ευρώπης, χαρακτηρίζεται βασικά από τη διαφοροποίηση μεταξύ προσωπικών και νομικών εταιρειών, δηλαδή μεταξύ OHG/KG αφενός και GmbH/AG αφετέρου.
Συχνά η επιλογή μιας εταιρικής μορφής διαμορφώνεται λιγότερο από νομικές παραμέτρους και περισσότερο από φορολογικά κίνητρα. Από αυτή την άποψη, κατά την επιλογή μιας εταιρικής μορφής, πρέπει απαραίτητα να λαμβάνεται υπόψη και η φορολογική πλευρά της εν λόγω μορφής.
Κατά την ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό των νομικών συστημάτων, προκειμένου να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πρακτικής, έχουν επίσης πραγματοποιηθεί διάφορες μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα, οι οποίες, από πολλές απόψεις, έχουν οδηγήσει σε βελτίωση των επιλογών επιλογής και εφαρμογής.
Έτσι, όχι μόνο έχουν μειωθεί οι χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες και έχει καταστεί δυνατή η σύσταση μιας εταιρείας εντός λίγων ημερών (η λεγόμενη διαδικασία one-stop-shop), αλλά έχει δημιουργηθεί και μια νέα εταιρική μορφή που έχει αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική στην πράξη. Αυτό αναφέρεται στην ιδιωτική εταιρεία, την λεγόμενη IKE, η οποία συνδυάζει νομικά και φορολογικά πλεονεκτήματα σε μια ευέλικτη και πρακτική εταιρική μορφή. Επιπλέον, οι παρωχημένες διαδικασίες δημοσίευσης στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως έχουν αντικατασταθεί από ταχείες καταχωρίσεις στα μητρώα. Ο ρόλος του εμπορικού επιμελητηρίου έχει επίσης αποκτήσει μεγαλύτερη και πιο κεντρική έμφαση στην Ελλάδα.
Αυτές οι εξελίξεις έχουν δημιουργήσει μια καλύτερη βάση όχι μόνο όσον αφορά το εταιρικό δίκαιο για την υλοποίηση μιας επένδυσης, αλλά ειδικότερα έχουν επίσης καταφέρει να μειώσουν το κόστος σύστασης μιας εταιρείας.
Συνολικά, το εταιρικό δίκαιο έχει δει περαιτέρω αλλαγές τα τελευταία χρόνια, οι οποίες αποσκοπούσαν κυρίως στην προσαρμογή της παρωχημένης νομοθεσίας στις νέες συνθήκες της αγοράς.
Στην αρχή μιας επένδυσης, ωστόσο, ο σκοπός της επιχείρησης πρέπει φυσικά πάντα να εξετάζεται, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι ειδικές ανά περίπτωση ανάγκες του έργου και των μετόχων κατά την επιλογή του φορέα. Εκτός από τις προαναφερθείσες φορολογικές πτυχές, οι οποίες κατά τη διάρκεια των φορολογικών μεταρρυθμίσεων έχουν πλέον εναρμονιστεί σε μεγάλο βαθμό στις περισσότερες εταιρικές μορφές, η επιλογή της εταιρικής μορφής πρέπει στη συνέχεια να γίνεται σε αυτή τη βάση και λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες των επιμέρους μορφών.